Ahmet Çelik Şiirleri - Şair Ahmet Çelik

Bir anneden babadan insan gibi doğuyor
Bu ilmi nerden alıyor şeytanın çocukları?
Faka düşene kadar hep hal hatır soruyor
Tek pille şarz oluyor şeytanın çocukları.

Güle intizar edip bülbüle rakip olan
Kalbe canla yazdığın sevilenin adıdır
Kalemden dökülerek beyaz kâğıda dolan
Her türlüsüyle şiir şairin feryadıdır.

Şimşekleri çaktıran gören gözün günahı

Şiir bülbül misali seherde gül ağlatıp
Yürekteki öfkenin dışa vuran pasıdır
Şiir Mecnunla çölde Leyla’ya bel bağlayıp
İçerdeki sevginin boşalmayan tasıdır.

Şiir yazılı sözlü sevgilinin ladesi

Şairin dost kapısı onunla aralanır
Sevilen köşke çıkar düşmanlar paralanır
İçmesini bilenler su gibi yararlanır
Bu aleme sunulan abı hayattır şiir.

Eşikten her girene kırmızı gül verilir

Şiir bülbül misali seherde gül ağlatıp
Yürekteki öfkenin dışa vuran pasıdır
Şiir Mecnunla çölde Leyla’ya bel bağlayıp
İçerdeki sevginin boşalmayan tasıdır.

Şiir yazılı sözlü sevgilinin ladesi

Güle intizar edip bülbüle rakip olan
Kalbe canla yazdığın sevilenin adıdır
Kalemden dökülerek beyaz kâğıda dolan
Her türlüsüyle şiir şairin feryadıdır.

Şimşekleri çaktıran gören gözün günahı

Şiir bülbül misali seherde gül ağlatıp
Yürekteki öfkenin dışa vuran pasıdır
Şiir Mecnunla çölde Leyla’ya bel bağlayıp
İçerdeki sevginin boşalmayan tasıdır.

Şiir yazılı sözlü sevgilinin ladesi

Tam gözyaşı merkezli iliştim bir sevdaya
Kapımı yel çaldıkça tayfun oluyor sinem
Duyanlar öyle dedi vuslat kaldı ferdaya
Çocuk gibi kandıkça ateş suluyor sinem.

Varlığın varlığımdır kalpte öyle inandık
Biraz yanında dursam bu dünyayı boşarım
Siyah beyaz fark etmez rengi sana boyandık
Beni benle bir sorsan yalnız dahi yaşarım.

Geçmişe takılınca müzikler hep kaydasız

Sabit duranı sever sevmediği laçkadır
Gökle arzın içinde o herkesten başkadır
Yaşamayan ne bilsin cümle hali aşkadır
Ateş közü yutmaktır şaire sevdalanmak.

Gönülle yatar kalkar diyemezler paracı