Ahmet Çelik Şiirleri - Şair Ahmet Çelik

Şeytan diyor köşede otur akılları çel
Umuda bir Pazar kur sırala ters açıyla
Kimi doyumsuz ruhla kimi fikriyle keçel
Duruşuyla kof mağrur başında gür saçıyla.

Yaratılıştan kaçıp ham hayale sığınan

Çölde serap misali çok uzaktan tanırdım
Huzur kaplar içimi önünde dolanırdım
Birlikte doğmuş gibi ruh ikizi sanırdım
Dünyamız yaşlandıkça kaçıyorsun vefasız.

Beraber hayal kurar atiden umutluyduk

Sevda dolu ilk insan Hava anayla bildi
Cennetlerde yaşarken garazsız çok sevildi
Ruhuyla bedeniyle ondan ayrı değildi
Adem babaya konan iki göz idi kadın.

Berrak sular misali bu dünyaya getiren

Takılması zor olan kalplerin sırçasıdır
Huzur mutluluk gibi kadın erkeğin kaybı
Yükseklerde bir yerde kaderin parçasıdır
Hava gibi su gibi kadın erkeğin kaybı.

Et kemik bedenlerle aynı teni paylaşan

Sevda kaktüse benzer dikeni çok batıyor
Çiçekleri pek güzel cazibesi çekiyor
Bir kez dokunduğunda kalp acıyla atıyor
Geri kalan ömürde hep ızdırap çekiyor.

Mahir elle toplanan derde deva meyvesi

Kimi gülüp oynarken kimi acıya bağlar
Herkeste farklı denir bu sevdanın tarifi
Muhabbetten erirken sinede iri dağlar
Tebdil yürek dolaşır padişah her arifi.

Bir yüzümle hakikat diğerin rakibiyim

Bir haymatlos kripto gülüp Millet bölerken
Az aşk yazayım dedim kalem isyan ediyor
Şehadet getirmeden masum insan ölürken
Az aşk yazayım dedim kalem isyan ediyor.

Doğduk ucuz kavgayla giderken savaş hali

Acımadan yüklendik taşınmaz büyük yükü
Donduk bazen de yandık iki nefes arası
Bu hayal âleminde bir varmış yokmuş çünkü
Neden hep kör sağırdık iki nefes arası?

Kale gibi tarihi harabeydi tüm işler

Şu karşımdan gelene bir ilanı aşk etsem
Benle alay ederek çekil yoldan deli der
Sahipsiz köpek gibi hep ardı sıra gitsem
Usul erkân bilmeyen taş kafam sopayı yer.

Melül mahzun beklerken köşe başı sefası

Bu güzel yaratığı çok uzaktan tanırdım
Sofralara karıştın hep sessiz imitasyon
Âdemde taklit olmaz eşyada var sanırdım
Her hanede ayrıştın edepsiz imitasyon.

Tenle bana benzersin nefisle hile hurda