Ahmet Aksoy Şiirleri - Şair Ahmet Aksoy

'Ki yalnızlık her acıyı çoğaltır'

Bir tefrika olarak yayınlanan
Bir acı dizisiydi ayrılık acım,
Milyon tirajlı bir gazetenin
En az okunan sayfasında kalmış

Kaç katre gelir katrana bulanmış gözyaşlarım
Ve kaç gramdır ancak buz tutmuş kanım
Ben bir kez ölmeye göreyim
İflah olmam davranışlarımda
Sende olma, yoksa ölüm kazanır.
Yıkıldığın yerden imşa ol

Fidanı benden suyu senden
Bir akasya ağacıydı aşkımız
Bir yaz günü dikilen
Baharında çiçek çiçek açıp
Hazanında yaprak yaprak dökülen
Kara bir kış günündeyse

eğer bir dudak paylık
yer bile bırakmayacaksan
hatıranda bana, onca
öpüşmemiz nereye gitti

bana olan sevgini

zannettim ki yar ölmüşsün bu gece
zannettim ki seni görmüşüm bu gece
zannettim ki mezarına eğilip de
dudaklarından öpüşüm bu gece

tatlı bir seda yayıldı içime

I

nehrin yüzünde yırtılan zaman
çürüyen suret
..yazgıdaki en kaçınılmaz an
......melek duruşu ruhun

yolsuz birleşmelerde
...........aracılık eden adam diyor,
......sözcükler antolojisi.


.........'aslı değildir aslında,

seninle geçen
erguvan yazlar gibi
mevsimler derdim
ardında, serkeş umarsız

seninle gittiğimiz

..........................................................'M'ye'

........................................'ben şimdi Babil kulesinden dökülmüş bulmaca
................................................................herkes kendine bir şeyler topluyor'

dinmez alışkanlığım tenin konuşur gözlerin susar

Bir kız var
Bir tren istasyonu çıkışında
Yürüyor iki demirin
Dostluğuyla
Tek bacağı yok
Kim bilir hangi kader