kör bir kuyu gibidir ayrılık
dibi yoktur düşersen
işte sırf bu yüzden
itilmemeli insan
bir aşkın çerçevesinden
kış mevsimiydi sen gittiğinde
sessiz baharlar devrilmişti belki de
ruhum unutmuştu evreni
unutmuştu akıp giden vakti
her şey birbirine girmişti
............'birinin boşalttığı yeri
......................doldurabilir mi bir diğeri'
zamanın kadranına sıkıştırılmış ömürler
sanki bir patlamaya hazırlanan imgeler
Bana verdiğin çiçek
Hala duruyor canım
Baş ucuma astım
Hala duruyor canım
Ne dalı ne de yaprakları
Ayrılığın eleğinden geçtikten sonra,
elde kalan anlamsız acılar yalnızca,
ki döneceğim demiştin giderken,
bu yüzden kıpırdanmadığım yerimden,
kanmak gibi bir şey olmalı
ne zaman düşer ruh bir bebeğin bedenine
ve ne şekilde yerleşir tenine
muhakkak ki girmiş olmalı kaburgaların içine
yoksa zindansız mahpusluk mu olur
Kurşundan olmaz canım
Kurşundan olmaz
Verdiğin kalem tükenmez
Olmalı canım tükenmez
Mademki hataya yer yok
Tek bir kez
Yetmiyor kuzu, yetmiyor
Leşçi mideler doymuyor
İstiyorlar daha fazla.
Leşçi mideler her zaman
Ölülerle besleniyor.
Sen öl o ölsün ben öleyim
Artık süngüm
dirayetimden
koptu kopacak
ki ek beni zaman
istediğinde; tomurcuk
gibi yarılacağım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!