Bir satır koptu şiirime senden
Zaman akıyordu gecenin çığlığında
Derin bir sızı düştü kalbime
Gidişin bu kadar mı koyacaktı bana
Gereksiz vedaların çırpınışlarında
O günü hatırlıyorum gözlerimin önünde
Bir sürtüşmeyle başlamıştı adeta
Sanki birbirine öfke kusan, nefret duyan
Benliklerimizden ödün vermeyen iki insan
Sonrası kıvılcım çaktı bedenlerde
Bir gün çok ağır gelecek bu ceza
Çok ağır gelecek bu keder
Sabrım nereye kadar gider
Sanmayın ki beni peygamber
Kar yağıyor bu gece
Issız sokaklara
Kar taneleri yapışıyor tenime
Tenim soğuk, içim buruk.
Yalan değil üşüyorum
Birgün daha geçti ömrümden,
Karanlık bir sayfa daha.
Kapandı viran kapılar ardıma,
Gereksiz nefes alışlarım var nedensiz.
Sarhoşum diye gülmeyin halime
Hayatın bir anlamı yokmu
Aşk kırıntıları kaplamış bedeni
Mutluluğu yakalamak zormu
Kederler sarmış hep sevgileri
Yaşanılan geçmiş bu kadar boşmu
Nasıl bir mevsimdir bu
Her anı, dakikası acıyla dolu
Sevenlerin yürekleri puslu
Bu mevsim mutsuzluk tablosu
Çiçeklerimizi çaldı bu mevsim
Öyle delice sevmişim ki seni
Ateşler içinde yanmaya
Cehennemler içine atılmaya
Zindanlara çürümeye razıyım
Sadece sensin dünyam
Yine yanlızım zamansız
Çünküsü yok, nedeni yok
Kahpe bir kurşun gibi
Arkamdan vuruyor yanlızlık
Sadece geceler biliyor yanlızlığımı
Üşüyorum gecenin sabahında
Sarışın bir yar sevdim
Ateşlere dolandım yandım
Çözün beni dostlar bağlanmışım
Bağrımda bir sevda yatar.
Onun yokluğunda anladım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!