Hani o bir lokmayı bölüşen asil millet?
Gönüller saraydı da, sevgiye yoktu mühlet.
Şimdi bencil bir hırsın elinde kaldı şefkat,
Nankörlüğün gölgesi çökmüş canlar üstüne.
Komşunun aç hâlinden sızlardı yüreklerimiz,
Bir fincan kahve için kırk yıldı emeklerimiz.
Eskiden başkaydı ya, o Türk milletiyiz biz?
Şimdi yabancı durur, can canlar üstüne.
Vefa denen o duygu lügatte esir kalmış,
İyiliğin yerini, çıkar ve kibir almış.
Anladım ki o eski güzel günler masalmış,
Riyakar maskeler var artık yüzler üstüne.
Kayıt Tarihi : 23.05.2026 02:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!