Ağlatamaz Beni Şiiri - Suzi Ayyıldız

Bu yaşıma kadar çok ağladım,
Artık kimse ağlatamaz beni.
Yüreğimin yerine taş bağladım,
Artık kimse ağlatamaz beni.

Dünyaya geldim yaşarım diye,
Kalmadı ahir ömrümde çekmedik çile.
Yazılmış bunca dert, çekeyim diye;
Artık kimse ağlatamaz beni.

Ben de bir kuldum, vurdun ha vurdun,
Kurusun diye köklerimi yoldun.
Kalmadı ne evim, ne yurdum;
Artık kimse ağlatamaz beni.

Kalmadı kimseye söylenecek sözüm,
Derman kalmadı, tutmuyor dizim.
Kahpe felek, sana sitemim nazım;
Artık kimse ağlatamaz beni.

Yar dediğin yaraydı sinemde,
Çalınan hayat çok bende.
Borcum kalmadı namerde;
Artık kimse ağlatamaz beni.

Ben yazayım, sen oku,
Bitmedi zalimin attığı oku.
İster zehir bil, ister misk amber otu;
Artık kimse ağlatamaz beni.

İstersen tüm cihanı sal üstüme,
Bürünmüş kurt koyun postuna.
Güven de kalmamış can dostuna;
Artık kimse ağlatamaz beni.

Böyle sitem etti bu garip yazar
İki söyler, birini yazar.
Defteri bırakmış, kaleme kızar;
Artık kimse ağlatamaz beni.