Ağla Be Gardaş Şiiri - Sadık Kocabaş

AĞLA BE GARDAŞ

Yüzün solmuş sen de dertlisin belli
Gözlerin yaş dolu, gönlün elemli
Ben de senden farksız değilim vallahi
Tutma gözyaşını ağla be gardaş

Bir vefasız yâre gönlünü verdin
Ömrünün baharın elinle derdin
Geceler boyunca ah çekip durdun
Tutma gözyaşını ağla be gardaş

Kader ağlarını örmüş başına
Hasret ateş düşmüş gönül taşına
Dertler nöbet tutar her bir yaşına
Tutma gözyaşını ağla be gardaş

Bizim gibi garip çoktur dünyada
Kimi çile çeker kimi sevdada
Yalnızlık yurt kurmuş viran odada
Tutma gözyaşını ağla be gardaş

Ne dostlar gördük de sırt dönüp gitti
Nice umutların vakti tükendi
Gençliğin baharı yel olup gitti
Tutma gözyaşını ağla be gardaş

Gurbet eli mesken eyledin hancı
İçinde saklıdır gizli bir sancı
Dertlerin içinde sensin yabancı
Tutma gözyaşını ağla be gardaş

Döner devran elbet hesap görülür
Gözlerden yaş değil kanlar sürülür
𝓚𝓪𝓵𝓮𝓶𝓼𝓲𝔃 𝓢air der boyun bükülür
Tutma gözyaşını ağla be gardaş