Affet Sevdiğim Şiiri - Sadık Kocabaş

AFFET SEVDİĞİM

Ömrüm yokuş oldu, dizlerim yorgun
Geç kaldım kapına, affet sevdiğim
Yüreğim sızlıyor, gözlerim durgun
Bir garip kulunum, affet sevdiğim

Dağları aşmaya yetmedi gücüm
Dinmedi içimde hasretin acım
Bir ömür yolunu bekledi gözüm
Sensiz hep üşüdüm, affet sevdiğim

Saçlarıma düştü yılların ayazı
Yüzümde çoğaldı ömrün yazısı
İçimde saklıdır sevdanın sızısı
Sana diyemedim, affet sevdiğim

Sonbahar misali döküldü günler
Bir bir sustu bende öten bülbüller
Kaderin önünde büküldü dizler
Bahtıma küstüğüm, affet sevdiğim

Ben de bir yolcuyum fani cihanda
Gönlüm sana vardı her bir zamanda
Dilerim kavuşur ruhlar mekânda
Hakkını helâl et, affet sevdiğimSen