Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Imkansızımsın anladım,
Müthiş düşlerine kapılmışım,
Imkansızım anladım sana ulaşamadım,
Kapılmışım yokluğuna tek sancım..

Yanılmışım salınmışım düşkünlüğe sarılmışım,

Imkansız bizi birbirine bağlayan değil,
Tenine dokunmak arzumdu,
Aşkımı sana itiraf etmek değil..

Yandım kavusamam diye,
Her düşümde sana dokunmak,

kilitlendi kapılar bir sırdan bir korkuluğa,
sınavlar bitmedi, bir sınavdan bir ketumluğa,
pek çetin imtihan,korkusu göçer diyardan diyarlara,
haberler beklenir,çağrı ya üzer yada sevince boğar..

isyan sınav sonunda hortlar,

imtihanım dinimi savunmak,
ilk celsede yenildim cahil bilgisize,
sınavım bununla bitmedi tekrar etti,
devrin kör musibeti beni alt etti..

inandığına inandırmak en zoru uğraşma,

Kaybeden ordunun ölen bir savaşçısı,
Şimdi kılıcın yerini ruh hastalığı aldı,
Parmaklıklara yığılmışlar,
Derin bir ruh tahlili sardı..

Cam kırıklarıyla dolu beynimden kurtuldular,

ümit arıyorum, her aralıkta,
ışıkta dökülen, her yaprakta,
kavuşmalarda yeşeren, ümitlerde,
nemlenen, her göz çukurunda..

ümit arıyorum, çırpınan kuşta,

Gönlüm bir çift kelepçe,
Yalvar kalbim, af için bile,
Ağlamaz mısın, günahın için,
Kavruluyorum, düşümde cinnet..

Yalpalanıyorum duman gibi,

Aynadaki yüzüme yabancı bu gölgeler
Kurulu bir düzenin kurbanı bu gölgeler
Bir ritüel bu, aşkın soğuk mabedi
Ben kapıda kalan, hiç duymayan mabedin sesi
Ne bir kutsal sunum, ne bir günahın payı
Sadece sessizliğe gömülmüş bir hayatın payı

Memed iner düzlüğe, şehir bir garip hal,
Zulmet çökmüş ruhlara, vicdanlar olmuş talan.
Her köşede bir çığlık, adaleti gel kaldır,
Hakikat sürgün yemiş, her ağızda bin yalan.
​
​Şenaat kol geziyor, sokaklar dar ve izbe,

Zihnimde pişmanlıkla kazılı hâtıra,
Dilimde kelimelerden kalan paçavra,
Umutları bıraktım yarına,
Bugünden parçalandı çölde bahâ..

Düşlerde ölümsüz hâtıra,