Affet, Çünkü Hâlâ Seviyorum

Affet…
Çünkü hâlâ seviyorum seni.
Ne kadar uzak durmaya çalışsam da
aklım yine sana dönüyor.
Her gece seni düşünmeden uyuyamıyorum,
sensiz geçen günlerin ağırlığıyla
başımı yastığa koyuyorum.

Bazen seni kırdığımı düşünüyorum,
sonra kendime kızıyorum.
Keşke bazı şeyleri söylemeden önce
biraz daha düşünseydim.
Keşke gurur yapıp
senden uzak durmasaydım.
Belki bugün bu kadar uzak olmazdık.

Biliyor musun,
içimde hâlâ ağlayan bir tarafım var.
Belki sen benim eksikliğim değildin,
ama senden sonra
bir şeyler eksildi içimden.

O tarafım sadece bir “özür” bekliyordu.
Bekledikçe içine kapandı,
kimseye anlatamadı derdini.
Ben de onu susturdukça
daha çok yalnız kaldım.

Affet…
Çünkü içimdeki o tarafım
hâlâ sana sarılmak istiyor.
Ve ben,
ne kadar kızsam da,
ne kadar kırılmış olsam da
hâlâ seviyorum seni.

Belki sana söyleyemiyorum
ama içimde hâlâ
sana söylemek istediğim
çok şey var.

SİLEZYA