Söylenen yalanlar
Değil de...
Safça inanmalarım
İlle de...
Ne zaman gözlerim dolsa
Can havliyle koşarım sana
Kimsecikler görmesin isterim
Kıyamam gözlerimden akan yaşa.
Bu garibin tek serveti
Yine bir şiirli kavga çıktı yüreğimde
Üstüm başım kan içinde
Canım yalnızlık istiyor.
Karanlık uçsuz bucaksız bir karanlık
Bu şehrin ışıkları yoruyor beni
Ne bileyim işte
Gaflete düştüm ben de
Elimi unuttum elinde
Bir canım yandı
Bir canım yandı.
Bütün samimiyetimizi,
Siyasete tahvil ettiler...
Bizi oyuna getirdiler,
Bize yazık ettiler...
Haksızlığa
Karşı durmamışlar.
Suya sabuna
Dokunmamışlar.
Yanık benzin kokusu gibi
Sızlattın burun direklerimi
Adını bile duymadığın bu şairi
Günlerdir ağlattın çocuklar gibi.
Güle oynaya büyümeni isterdim
Doğdukları yerde duramadılar…
İstanbul'a yalın ayak geldi bu ayaklar.
Deli taylar gibi koştular…
Kimselere çelme takmadılar.
Evde,işte dil pabuç gibi…
Kapı arkalarında,telefonlarda,
Bülbül gibi nasıl şakıyorsunuz,
Dinleyen olursa susmuyorsunuz.
“İşte,işte…”diyorsun…
Seher vakti aldılar onları
Düşünen bütün canlıların yerine
Ordular saldılar her birinin üstüne.
Sorgusuz sualsiz ..
Kanlara buladılar denizlerimizi




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hepsi ayrı güzellikte, en kısa olanlar,görünenden çok daha fazla anlam dolu. Tebrikler.
Üretken kaleminize ve yüreğinize sağlık diliyorum, selamlar, saygılar...