Ey Çocuk
Metropollerde yalnız kaldın mı ey çocuk
Saçların hiç okşanmadı mı ey çocuk
Baba baba diye sokaklarda ağladın mı ey çocuk
Yalnızlığım kat kat perçinleşti
Sen varken yaşardım ben
Uzun yollar kısalırdı sen varken
Seninle bir başkaydı çayın lezzeti
Ve bir simiti bölüşmenin mutluluğu
Kızdın mı çirkinleşirdin hani
TAŞRALI ÇOCUK
yalnızdı dünyalılar arasında
taşralı çocuk
anlayanı olmadı hiç zaman
koştu koşturdu insanlar için
bir çocukla konuştum sokakta öylesine
hadi gözün aydın bayram geliyor sevinirsin degilmi dedim
ben sevmem amca bayramları dedi çocuk
bayramları neden sevmezsin çocuk dedim
bayramlarda yeni elbiseler alırlar annenler sana
güzel yemekler yaparlar sonra
Sevgilim
Gidiyorum çok uzak şehirlere
Arkamda yalnız seni bırakarak
Gidiyorum işte
Alışamadım bu şehrin kurallarına
Sevgilim
sorma çocuğum
yalnızlığı sorma çocuğum bana
yalnızlık zordur çocuğum
gizli gizli ağlarsın gözyaşını silen olmaz
yolculuklara çıkışında bakarsın da camlardan
ardından el sallayanın olmaz
Gurbet Akşamları
her şey çekiliyor hayatta da
gurbet akşamları çekilmiyor yalnız
ne kapın ne telofonun çalar
gurbet akşamlarında
sen gittin ya
Sen gittin ya buralardan
kalmadı hiçbir şeyin tadı
ne sigaramı ne çayımı keyifle içiyorum
bir garip huzursuzluk kapladı
Bir bayram daha geldi anne
Ve ben ıssız ve yalnızım
Hiçbir şeyin anlamı yok sensiz
Sensiz ne sabahlar sabah ne akşamlar akşam
Dört bir yana savrulduk senden sonra
Hayat acımasızca oklarını üzerimize fırlatdı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!