Adnan Kurnaz Şiirleri - Şair Adnan Kurnaz

Annem yok artık

Annem yok artık
Gülen gözleri sımsıcak elleri
Karışıp gitti topraga
O nur yüzlü meleğim

Gün batımında
dakika dakika yaşadım seni
günbatımında
gözlerin cemalin hiç çıkmadı aklımdan
günbatımında
vermiştim sana kırmızı gülleri

Yıldırım çarpar gibi çarptın beni
Büyülendim bir anda sana
Ayın ondördü gibi yüzün
Gözlerine hiç bakamıyorum
Ruhunun güzelliği kamaştırıyor gözlerimi
Ne yapsam nereye gitsem

yaz bitdi

Üstümüze üstümüze gelmeden seneler
İçimizdeki kapılar bir bir kapanmadan
umutlarımız heyecanlarımız sevdalarımız tükenmeden
yaşamak gerek hayatı doyasıya

anneme-2

askerdim uzaktım uzaktım senden
ayda bir iki kez duymam yeterdi sesini
giderken ardımdan sular dökmüştün anne
ve ben geldim sayılı gün tükendi

Rüyalarımda korktuğum zamanlarda Sana koşardım annem Yanımda olsaydın sana yaslanırdım Ben şimdi kime sarılacağım annem Gittin dünyadan yoksun işte Örgenince yokluğunu Şehir üstüme üstüme geldi Gökkubbe üzerime çöktü sanki Annelerin hasıydın sen Ne güzel de gülerdin O gülen gözlerin toprağa aktı Doyamadım ben sana annem doyamadım Askerliğim bitti döndüm ama Sen gitmişten ötelere Sarılamadım sana koklayamadım seni Oturdum ağladım saatlerce mezarının başında Gözlerim hep yaşlı senden sonra Geride siyah beyaz bir resmin kaldı Bir de bana ördüğün yolluğun Her sabah o yolluğun uğurluyor beni işe Gittin ama ötelere her zaman aklımdasın yüreğimdesin annem Üniversiteyken kışlık kavunlar saklardın bana Bir defasında bir narı bile saklamışsın Küçük öğretmenim yesin diye Sımsıcak gülüşünü beni kuzum diye koklayışını Yağda yumurtalarını Özlüyorum özlüyorum annem Sensizim şimdi sensizlik koca bir hiç Hatıralarınla yaşamaya çalışıyorum Bir torunun oldu annem Ah bir görebilseydin onu Nasılda severdin sen onu annem Anlattım seni nasıl yüce bir anne olduğunu Getirdim sana onu Ben ağlarken kabrinin başında Torunun da ağladı annem

Sevdalar vardır,
sevdalar sonsuz

Dillere destan,

Sevdalar vardır sevdalar

Şehir ve gece



bu şehrin gecelerini bilir misiniz

SEN MİSİN SEN

sen misin sen
ruhumu çalan güzel
gecelerde yolumu aydınlatan yıldız
sen misin sen yoksa

sensiz dünyayı neyleyeyim
Eylül ikindilerinde
Sensizim Sakarya caddesinde
Yürüyorum bir de bana sor
Nasıl da mutsuzum sensiz
Her adımımda seni arıyor gözlerim