Adnan Durmaz Şiirleri - Şair Adnan Durmaz

Bülbül gül dalında aşktan ölürse
Çalağan kuşları gelip konmaz mı
Eller dünyalığa boğar alırsa
Yar gönlünde akan ırmak dinmez mi

İşte bir rüyayız geldik cihana

yolumuz uğradı gam pazarına
gönül yıkık dökük meyhane imiş
uğramış bir ahu yar nazarına
şu yürek kırık bir peymane imiş

ipekten libaslar basma çıktılar

GİDERKEN SÖNDÜR BEN YAKMIŞTIM YÜZÜNÜ AŞK KILAN IŞIĞI--ADNANDURMAZ

Boşuna mıydı gece şafak dağıttı bitti
Sırtına gam yükünü aldı da gece öyle gitti
Boşuna mıydı yağmurlar göğü yararcasına
Anızlar kaldı başakların şarkılarından

GÜL DOĞUMU
Derimin tirşesine acıyla yazılan gök
Koluma bağlanmış çile arışı
Dört ufuk buvanak altındadır
Geceyi soluk suluk besleyerek
Örümcek ağları dokudum yüzümün ışıltısına

gül susuşlu usul gözel
seni saran farır mola
yar ol desem gözü gazal
münasibi görür mola

kız beni eğer severse

Çok büyük bir şatoya doğru yol aldılar, alnacında şu okunuyordu
"Ben kimseye ait değilim ve herkese aitim. Girmeden önce de oradaydınız; çıkarken de hâlâ orada olacaksınız"
Diderot, Yazgıcı Jacques Ve Efendisi


suskunluğun gibi dedi

bir çay ki içine bahardan bulutlar düşer
bir ay ki bağrıma ay yüzüyle yar düşer
bir tütün sarar ki bin deli efkâr düşer
kalk gidek yörük atım yolumuz nere düşer

aşk biter-kurur su-yaprak yellere düşer

ölü üstüne mi geliyorsunuz ulan
tomalarınız-zehirli gazlarınız- kimyasallarınız
aha bütün varlığımız kemik et ve kan
hangi işgal ordularına saldırmaktasınız
hangi yağmacıya talancıya hırsıza
binlerce düşünen beyin- çarpan yürek

Ahmet Erhan’ın Ardından

“Yanıbaşımda ölüp gitti dostlarım, ben bakakaldım
Gözyaşlarının da bir yerlere gömüldüğü görülmüş müdür? ”
Ahmet Erhan

Ve Sedyede Taşınan Bir Madenci; "Abi Baretim Kaybolmasın Maaşımdan Keserler”

-Gayri yarim ardımdan kömür gözlüm diyemez-

bir kucak güneş götürdüm bakışlarımda
karanlık derinlerine yerin