Adnan Durmaz Şiirleri - Şair Adnan Durmaz

yel
geri döndü
tersine esiyor kasırga
sel
geri akıyor
dönüyor götürdüğü ne varsa

suskunluk bozkıra benzer
dikenler bilir dilini
zemheri zehirle kılağlı hançer
bambaşka bir devranı söyler
şerha şerha yarık kalbi
çekilmez ahlar ummanı

sokak lambaları her akşam
dökülür yalnızlığın çamurlu sularına
kimin aklına gelir
her ömür kanar kendi kuytularına
bilmeden yaşarsınız
tıpkıbasım günlerin çıkmazlarında

“KURBANLAR OLUYUM YARALARINA
MELHEMLER ÇALIYIM ARALARINA..” Bir Emirdağ Ağıdından

kardeşler ben kürd değilim
Soma’da göçük olur
bilin ki orada katledilirim

saltanatı kanlı zulum
din taciri kansız zalım
doğduysam sana mı kulum
bu tezgahı kuranlar kim

demir, benim sabrım demir

“Güvercin Gerdanlığı”


AKSAMI BAHARAT KOKAN ŞEHİRLERDE
AKSAM SULARI
FANUSUN BİLLURDAN KÂSELERİNDE YUDUMLANIRDI YILDIZLAR

kara dağlar kara derde karılmış
geçti ömür de gönül aşka darılmış
bize hüküm ta doğmadan verilmiş
nere getsek nasıl etsek be kurban
mümkünü mecali bağlamış devran

sevda desin yarim desin can desin
her dediği yalan kadınlar gördüm
bir canım var senin al ulan desin
ömürleri çalan kadınlar gördüm

çerden çöpten emek emek ev yapan

suretin dökülür kıyısız akşamlara
yağmur göletlerine yağan mehtap
ürperir uzaklığın
eşkıya bir ay dikilir dağbaşlarına
kekiklerin arasında çay demlerken çobanlar
çiyli kirpiklerin dökülür dizelere

göz göze geldik
de
hayatın sayısız labirentinde
tepeden tırnağa göz kestik
devrimci kasırgaların örsünde
akkoru darbe darbe dövülmüş kalbim