Adnan Durmaz Şiirleri - Şair Adnan Durmaz

kara dağlar kadim dağlar
batal hasret beni boğar
pür olsun döşün gecemde
gece gündüz düşün yağar

bed çehre kesmiş dünyamız

III
hevesler
ki mutlak geçicidirler

Zamana hangi iz çizilir gözlerindeki esrardan
Farkı var mı solan günün sararmış yapraklardan
Geride kalan nedir dayanılmaz yalnızlıklardan
Bir gün son kez çıkılır bütün kapılardan

Yüzlerden dökülen görünmez bir tozdur kederin

Fırtınaların Piçi



gazeller elbizli kirpiklerinde güz
o benim işte

Gece..Çay..Sen…


camın denizinden
gül kırmızı akşam düşen
içinden bulutlar geçen

Ellerinde Sonbahar


öyle bir sevgiliydi yağmur yağmur gülerdi
parmakları gül dalı-sonbahar giyinirdi
sessizlik konuşurdu-kalabalık susardı

87
Ey düşen yaprak
Ömrün ayrılık madem
Gel beni anla
88
Düşer gidersin

78
Yağmurlu uykum
Ey keder yurdum sensin
Yıldızlı gecem
79
Gece dem be dem

82
Ömrüm ki yaprak
Alnıma güz çizilmiş
Kalsam ne yazar
83
Gider güzellik

92
İnce boynunda
Ayrılıklardan kalan
Tuhaf büküklük
94
Sözcüksüz söyle