Ademoğlu Mirası Şiiri - Mehdi Dijur

Ey gönül yaver ve hemdem, ne sende var ne bende Müşfik bir dost, mahrem ne sende var ne bende

Gam bin yaşa ki eğer bir şeyin yoksa da Mutlu ol mutlu ki gam kem (1), ne sende var ne bende

Körü körüne dizgini nefsin eline verdik O halde hatır-ı hürrem (2), ne sende var ne bende

Gam dediğin ne; hırs ve haset, onları bırak Sonra gel gör ki gam ne sende var ne bende

Ey gönül kanaat çayırında çadır kurarsan eğer Aramazsın bahşiş-i Hatem (3) ne sende var ne bende

Gayret Rahş'ı (4) ile maksada varabilirsin Yazık ki amel-i Rüstem, ne sende var ne bende

Kibir, isyan ve sözünde durmamaktan başka Bize kalan miras-i âdem, ne sende var ne bende

Çaban yoksa feleğe yakınmak yanlış Çaba ve çalışma müsellem (5), ne sende var ne bende

Ey vaiz ne güzeldir söylem, ancak eylem Apaçık söylesem, ne sende var ne bende

Hayır işlerse, ikimizin beğendikleri Fakat bu huy-i mükerrem (6) ne sende var ne bende

Ayağını yorganına kadar uzat DİJUR Âlemin önünde dik ve muhkem, ne sende var ne bende

Şubat 1953

Çeviri: Behruz DİJURİAN