Ey her mekânda olan, hiçbir mekânda olmayan ki Sensin Ey her zamanda olan, hiçbir zamanda olmayan ki Sensin
Sen’den bir tek bunu bilirim ki ilk günden beri Tanımadı seni hiç kimse, tanımlanamayan ki Sensin
Mehdi DİJUR
Gülün gönül çelmelerinin hadisini bülbüle sor ...
Ya Hu
Aşkın mumunun alevi yakılı tutuluncaya kadar
Kelebek misali kanatlarımızı (harmanımız) yakmışlar
Aşkın kelimesinden başka bir şey demeyin bana (Dijur’a)
Heyhat! nasıl da kapalı kapısı kafesin
Yolu yok göğüsten gidip gelmesi nefesin
Biz özgürlüğün ö’sünden habersiz ve avcı
Her gün değişik çiziyor resmini kafesin
Niye sitem edeyim ki beni lütf-i yâr unutmuş Nice gülleri bu çölde rüzgâr unutmuş
O gönül aşina güle figanım şöyledir Ki vefakâr bülbülü, nasıl da cefakâr unutmuş
Neden, ne olmuş, niye ki Mısır’ın Yusuf ’u Sefa-yi hatır-i Yakup-i zâr unutmuş
Bir iki kadeh şarap istiyorum
Bulutsuz afitap istiyorum
Mahmurluğun acısı öldürüyor beni
Rez gülünden gülap istiyorum (1)
Gönül ehline göre dünya bir seraptan başka değildir
Hayat bir hayal gibi, ölüm bir hap tan başka değildir
Hiçbir kafa delilik sevdasından boş değil
Bâdesiz benim senin yanında perva-yi sühan nerede
Dudaklar kapalı, o mey-i utanç kıran nerede
Gökyüzü karanlık, kanatlar kapalı, bu taravet kıtlığında
Bir şevk kuşu ki beni çime uçuran nerede
Gözyaşları hasretle gözünde şebnem yapmışlar
Ta ki çimde bir an laleyle hemdem yapmışlar (1)
Delilikten başka Leyla’nın aşkından almadı nasip
Sonra da aşkta Mecnun’u rüsva-i alem yapmışlar
Bir derdim var o da derd-i dıldar*1, başka hiçbir şey
Saadet sermayesidir derd-i yar, başka hiçbir şey
Dosttan dosttan başka bir şey istemem ki cennettir
Benim didemde devlet-i didar*2, başka hiçbir şey
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!