Adem Tıraş Şiirleri - Şair Adem Tıraş

HASRET
Yapraklar uçuşuyor, baharım kışa döndü
Bulutlar süzülürken, sema ağlar sessizce
Firkatinle çağlayan gözümün nuru söndü
Tahassürünle soldu bahçemdeki son gonca

HU DİYE

Gül dalına bülbüller
Çıkar hu diye öter
Bülbüle nazlı güller
Kokar Hu diye kokar

ŞEHİR VE İNSAN
“Kalabalıklar içinde yalnız kalmak en koyu yalnızlıktır!”
Cemil Meriç
I
Şehirim ben; alnıma, pas gibi tütsü sinmiş
Seherde doğan umut, kör dumanla silinmiş

Viranedir şu gönlüm aşkından YA MUHAMMED
Perişan derunumu, Âh! Eder misin abat?

Kirlenmiş kıtmirinim, nurunla pakla beni

I
Zatında buldum aşkı, başka yâre ne hacet?
Her dem sana muhtacım, başka sare ne hacet

Aşkının niranında, dondurdun şu gönlümü

RUHUMDAN GELEN SESLER
Özüm yanar oldu gündüz ve gece
Gözyaşım içime akar gizlice
Istırap okurum hep hece hece
Hakkın arkasına düşer giderim

Yokluğunda yaktın beni
Bilsen de bir bilmesen de
Harap ettin tende canı
Olsan da bir olmasan da...

Verdin beni sert borana