Adem Özbay Şiirleri - Şair Adem Özbay

Sen gülersin,
Göçmen kuşlar evine varır,

Sen gülersin,
Çiçekler açar, gelir bahar,

Senin gözlerin,

Bir ırmağın şırıltısı,

Göçmen kuşların vatanına varması,

Her işe besmele ile başlamak gibi,
Bütün sevmelere seninle başlıyorum sevgilim.

Özledim seni.
Bilinsin isterim.
Her gün nasıl doğarsa güneş,
Nasıl eserse rüzgar,
Nasıl sararsa bir anne yavrusunu,
Tütüp duruyorsun burnumun direğinde,

sen misin geldiğinde
camıma tıklayan kuş gibi canıma tıklayan?
kapımı açtığımda rüzgar gibi
yüzüme dokunan serinlik sen misin?

sen misin ağladığımda

Sevgilim,

Dünya dönebilir,
Şarkılar söylenebilir,
Kuşlar uçabilir,
Çiçekler açabilir,

Sen her kitapta altını çizdiğim satır gibisin. Kocaman ömrümde es verdiğim en güzel an gibisin. Damağım kuruduğunda yudumladığım su gibisin.
Sen tam da sevmeye layık gibisin.

Bütün mevsimlerde seni severim ben,
Bir bahar şarkısı gibi konarım dudaklarına,
Kuşlar uçar, rüzgârlar eser,
Yalnız sen kalırsın yanımda.

Gözlerimden bulutlar uçar gider,

Sevmek bazen boyumuzu aşabilir.
Ne kadar çok seversen sev araya sıradağlar girebilir.
Aşılmaz tepeler önünü kesebilir.
Kime sorsan bu yol çıkmaz sokak denilebilir.
Boyu boyuna huyu huyuna uygun bulunmaz arkadaşlarca.
Dostlar hızını yavaşlatmak için frene bastırabilir.

Anlatamadığım bir yerdeyim. Seni de kendimi de tarif edemiyorum artık. Sanki yerçekimsiz yaşıyorum buralarda.
Çekip gittim dayanamayıp.
Döndüm yine de gönlümün kabesi bilip seni.
Sevmenin bu kadar zor olduğunu söylemedi kimse.
Kimse bilmiyor seni ne kadar çok özlediğimi.
Ve inan, çok uzakta olsamda sanki her kapının ardında sensin.