Adem Korkmaz Şiirleri - Şair Adem Korkmaz

'Sevilmek umuduyla sevmek insanidir.Fakat sevmek için sevmek, meleklere özgüdür. '



Evveline bakıp da tamamlayamadığım,
Rengini yıllar yılı seçemediğim gül!

Hayatımın serseri duyguları
Gençliğimi yağmalarken
Nasılda beyazladı umudumun saçları
Gece sağ cebimde tutsak
Günüz ellerim de oyuncak
Yosma kim? sevgili kim?

Şu masum gecenin karanlığı aşkına
Bahtında çığlık,Münker nekirin gözlerinde dua
Zaman denen varlığın annesi
Yalanın hamurusun sen günahkar!

Kelimeler kopuk,özlem kırgın

Köylerin en garibisin diye
Sana hiç kızmadım Hacıpaşa

Hüzünlüyken taşlı yollarını adımladım
Atlar gibi hırçınlaşıp,yüreğime hararet çöktükçe
Kayabaşında bagrımı verdim rüzgarlara

Bugün sigaramın közüne konmuş!
Yarın bilmem nereye konar?
Rüyalarımı hep kendine yormuş
Bilmem hangi gün saçlarıma konar?

Hasret,hasret,kırılmaz zincir!

Çizik,çizik bakışlar,
Her daim utangaç!

Adımlarki;
Korkulu,ürkek!
Gittiği yerden habersiz!

Yağmur gibi..
Yagaraken gönlüme hüzün
Faydası yok çarelerin
Faydası yok hülyalarımın
Dilime düşüyor yüzsüz hayat
Gönlümde bir avare ürperiş

Her hayal aşıktır bir gerçeğe
Mahkumdur kavuştuğunda ölmeğe.

Hey gidi Dünya hey!
İstersen sen!
Irmaklar okyanus oluyormuş.

Perişanım karşımda mey!
Hayat ilk sandıgım sonmuş!

Sen anlamasanda böyle ince sözlerden
Ben hep kendimi kandıracağım.
Beni önemsemiyorsun!
Bu benim umrumda olacak diye!

Bir yerlerden duymuştum;