Şimdi herkez paramparca
Bu koca şehir yuttu bizi
Köyde evimiz ne kadar eski olsada
Koca bir ailenin yükünü çeker idi
Şehrin karmaşası baş döndürüyor
Çimende yürürken çimenleri kıramam
Sineğin kanadı kadar değeri olmayan
Dünya için dostlarımı etrafımdan dağıtamam
Nasibim olmayan için ardından yanamam
Dünyanın en güzel yapısıdır gönül binası
Kızdır demiri vur özü çıksın
Kızdır insan oğlunu vur özü belli olsun
Kabından çıkarma sırrı olsun uzağın
Kül eder geçtiği yeri yanar dağın
İhtiyarlar gidiyor sıra ,sıra
Gençler ara sıra
Gün ardında kap kara bir hava
Muhtaç olmuş bir aya
Sırra varmadan
Vuslata ulaşamazsın
Yokluk kapısını açmadan
Varlık kapısından giremezsin
Erenler sofrasına oturmadan
Serden geçemezsin
Sırrını söyleme bana dostum
Koyunda gidene nerde postum
Gün gelir kaşır sırrı komşum
Sırların sırrında kalsın dostum
Sır yerinde ağırdır kalsın
Bana öyle bir şiir yazki,
kendimden geçeyim.
Okuduğum kelimeleri
defalarca altını çizeyim.
Bayramınızı kutlamaya geldim.
Darılmayasınız diye tam ikinizin ortasında kaldım.
Bir yasin bir tebareke okudum.
Geçmişlerimide unutmadım.
Kurur gibi olan çiceklerinizi suladım.
Anasızlık babasızlık zormuş be babam.
Bir gemiye bindim
Süründükçe süründüm
Gemi bir kayaya dayandı
İnmeye çalıştığımda
Son durak denen kara topraktı
Bu gün son gün
Sevdiğine ,sevdiklerine
sevenlerine
küfredenlerine
baktığın son gün.
Değer verdiğin evine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!