Sen üzülmesende
Birileri üzülür senin yerine
Ahlar vahlar kalsada içimde
Kırat gibi hapsettim dilimde
Koylar gibi en derinde
Derin bir sessizlik gafletlik
Afyon yutmuşcasına sessizlik
Ne oldu bu inanlara bir gevşeklik
Nerde kaldı ecdadın aşısı çeliklik
Artık ölenler sanki sıradanlık
Demişsin dağlara taşlara sevmeyeceğim
sevme.
Sevda güllerine demişsin gönül vermeyeceğim
verme.
Gidersem bir daha geri dönmeyeceğim
Dönme.
Sende beni görüyorum
Ďüşlerim aynı
Küslerim aynı
Boşuna adamadım sana bu canı
Sevdalarım aynı
Hayallerim aynı
Sen bana küfrettikçe .
Ben sabrettim.
Sen bana hakaret ettikçe.
Ben şükrettim .
Bana edecek bir şey kalmayınca.
Seni kaybettim.
Bir birinize sevdiğinizi söyleyin
Gün geçmeden
Güneş batmadan
Mezara konmadan
Bir birinizin hatrını sorun
Mevlaya sevdiğini söylüyorsun nişanen ne?
Ne namaz nede oruç bahanen kime?
Gidenleri görmüyormusun dönem varmı geriye
Ruhunu çıkart kafes denen zindandan bir bak kendine.
Öyle sev mevlayı ki üstüne kelâm olmasın
Sabah kalktığında anacığım babacım hayırlı sabahlar
Yolda yere düşmüş bir çocuğun yaralı dizine üfleyerek düştüğü yere taşla vurup al sana ,al sana diyerek acısını hfifletiyormuş gibi yapmak
Sevinçli bir haber aldığında atlayıp zıplayark etrafındakilere bu kafayı yemiş dedirttirebilmek
Bahçede çalışan ahmet amcaya kolay gelsin diyebilmek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!