Bir oğlum iki kızlarım
Onlar benim yarınlarım
Hayata olan umutlarım
Onlar varsa ben vardayım
Onlarda hayatı yaşadım
Gülerken ölçüyle gül
Ağlaman şiddetli olmasın
Geleni geçeni düşman düşman belleme
Yalnız kalırsın
Tek başıma dünyaya gelmişim.
E bebek gül bebek bilmemişim.
Acılar adına ne varsa çekmişim.
Yinede kaderime küsmemişim.
Kader dediğin alın yazısıymış.
Günlerden gün onbeş temmuz
Sanki her yer bum buz
Hani insan düşmanı dışardan bilir ya
Domuz yanından sivrilirse ney edilir
Yemedik içmedik büyüttük fetöyü
Akrepleşmiş meğer kahpenin dölü
Açlık sefaletle baş başa
Ekmek taştan çıkarsa ala
Çaresizlik hep sanki bana
Sür rüzgar baska bahara
Yokluk taştan kavi cana
Sen şehidsin şehid gidesin
Arkandan ağlayan iki göz var bilesin
Al mendili eline göz yaşları sen silesin
Vatan kalbinde saklanması gerekensin
Şehitler ölmez vatan bölünmez
Daha dün annemin kollarımda yaşarken
Bu gün bir adım bile atamazken
Bağımsızken esaretten kurtarılamayan
Bir ülkeden bahsetmen
Orda bir köy var
Yürüdüğüm yol kıvrım kıvrım
Her virajında acı hatıralarım
Bir elimde ipim çilekeş katırım
Yare yazdığım en ağır satırlarım
Taş geçitten geçit köprüm
Aşkı gönülde tutmak kolaymı
Sevilmediği günlere sayarmı
Gönüllerden nice aşıklar geçer
Birine giripte yaşarmı
Gönül tahtıma biri çıkarmı
Bir ilk bahar sabahında dönüşü olmayan yolda gördüm seni
Kalkıpta bana elveda deyipte gidecekmişsin gibi
Gidiyorsun demek; Bu ilk bahar sabahı sana nazar değdirmiş gibi
Yolun lale , sümbül , güllerle bezensin kokuları miski amber gibi
Zamansız gdişin yüreğimi delip geçiyor yakıcı kezzap gibi
Bende senin gibi yapıyorum sokaklarda kimsesizlerin başını okşar gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!