Adamım. Şiiri - Can Elif

Kokun sinmiş yeryüzüne,
hangi yana baksam senden bir iz…

Göçmen kuşlara sordum gülüşünü,
“Cennetten bir parça,” dediler.
Bakışlarını anlattım, sustular…
Meğer kuşlar bile hayran kalmış sana.

Ben nasıl sevmem seni,
nasıl kayıtsız kalırım o gözlerine?

Sen öyle bir adamsın ki,
gülüşün içime bahar,
bakışın kalbime yangın…

Ah be adamım…
Ben seni sevmeyi seçmedim ki.
Sen, kalbimin en güzel yerinde
kendiliğinden oldun.
Ve şimdi ne gökyüzü senden uzak,
ne de ben senden vazgeçebiliyorum…