Varsa sonda nedamet;
O arzunu adam et!
Yoksa bunun mümkünü;
Çek ipini idam et!
Sorgu varsa sonunda?
Her geleni yazarsa
Hoş ortamı bozarsa
Haddin aşıp azarsa;
Vay şairin haline!
Peridense ilhamı
Türk yaparsa Türkçülük;
Kürt de yapar Kürtçülük!
Sen yapma ki Türkçülük!
O, yapmasın Kürtçülük!
Kimse bunu başlatan;
Sabretmeyi bilmeyen, kamil insan olamaz
Bilhassa da bir mü’min; ona lakayt kalamaz
O, her derde ilaçtır ve her bab’a anahtar;
Yani onsuz bir salik, maksuduna varamaz.
Ona lakayt kulların, tenkidi var Kur’anda
Ürkme ölüm deyince!
Ölüm nimet be gülüm
Düşününce az ince;
Zulüm değil o gülüm!
Diyorsan ki bu ne iş?
Uyar isen Hevana, kaybedersin davayı!
Terk edersen kulluğu; küstürürsün bil Hayy’ı!
Sonsuzluğu istersen; yönel dostum duaya!
Tevazuu yeğleyip, bırak artık havayı!
Onca ayet, hadisler, anlatırken Hak dini;
Bazı çağdaş(!) kafalar, aşar daim haddini!
Hoşgörüye (!) sarılır, din-i mübin dururken(?)
Böylelerin elbette; Hak yanında yok dini!
Yetmedi mi, sokak, cadde gezdiğin?
Bunun için gelmedin sen dünyaya!
Felahındır bence, bıkıp, bezdiğin!
Üste üstlük Müslümansın sen güya!
Niye koymuş, başa aklı yaratan?
Yüze gülen yağcıdan
Yümn’e yaban sağcıdan
Dağdan inmez avcıdan
Sığın daim Allah’a!
Kitap bilmez heriften
Seviyorsan vatanı;
Düzelt artık hatanı!
Halis ise niyetin;
Önder etme şeytanı!
Hizmet beklerken yurdun;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!