Halin değil hiç normal
Hasta mısın yoksa sen?
Her tavır’ın anormal
Hasta mısın yoksa sen?
Niye atıl unsurun?
Ömür kula vedia;
Hayra harca tümünü!
Yap taat’ı, et dua;
Karla kapa her günü!
Madem hayat çok kısa;
Şayet senin indinde, hoş değilse şu cehil?
Onu etmek bertaraf, inan dostum çok sehil!
Bir an önce kitaba ve sünnete yönelip;
O en büyük hasmına, verme asla hiç mehil!
Ey ömrünü durmadan, çarçur eden vatandaş!
Elindeki o nimet, sonsuz değil bil derim!
Bir hayata sadece, gaye olmaz ekmek aş!
Dost olarak kafandan, bu şablonu sil derim!
Bin sene de yaşasan, çok kısadır o zaman!
Ali Hakkın hatırı, kırma sakın onu sen
Yapar isen tersini; bet edersin sonu sen!
Taviz verme hiç haktan, dünya denen han için
Mahrum kalma rızadan, mevte mahkûm can için!
Çekip, çekip o gün ah;
Dedin; sondur bu günah
Pek yakınken bir penah;
Niçin bastın faka sen?
Çok üzgündün sen güya
Aman dostum haramı, kılma muta vesile!
Zira kerih nesneden, hayır gelmez husule.
İstiyorsan hoş sonuç ve de onda istikrar;
Dön kitaba, sünnete,uy dosdoğru usule!
Say deseler sayamazken ihsanı;
Niye memnun etmez bunlar insanı?
Bu hal için şudur bende son kanı;
Kör değilse nankör mutlak şu beşer!
Kul verince bin teşekkür eder de;
Müftü ayrı konuşur, vaiz ayrı konuşur
Gitsen normal imama, o apayrı konuşur
Her şey din-i mübinde; besbelliyken arkadaş;
Acep bunlar ne için; ondan ayrı konuşur?
İnkâr etmek kolay değil;
Yok demekle bitmiyor iş!
Sen, sen ol da etme meyil;
Çıkamazadır bil o gidiş!
Hakka giden cadde varken;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!