Bile, bile hatada, bu ne ısrar ey beşer?
Yeryüzüne yayıldı, sizler ile onca şer!
Derhal tövbe ederek, dönmezseniz hayır’a;
Korkarım ki semadan, şu başlara taş düşer!
Dilin Müslim, Halin zındık(?)
Bu ne biçim Müslümanlık?
Lafa bakıp, mü’min sandık;
Olmaz böyle Müslümanlık!
Elindeyken kitabullah
Çekip günün ipini;
Sakın onu öldürme!
Zayi edip vaktini;
Kör şeytanı güldürme!
Kıymetini bilene;
Çatsa biri dinime;
Bakmam asla önüme
Nasihatten almazsa;
Hedef olur kinime
Biri sövse dindara;
Bin yıl kılsa kul taat;
Cennet ona olmaz hak!
Tek gerçek var ki el-hak;
Cennet lütuf, hak değil!
Kulluk şükran ihsana
Cennet mi ki şu cihan;
Zevk edersin sen onda?
Madem o bir fani han;
Bırak zevki şu anda!
O aslında bir tarla;
Aşma nefsim hududu, sevmez Allah azanı!
Varsa bile niyetin; at kafandan o zannı!
Bak tarihe ibret al, alma gemi azıya!
Sanma kalır ahrete, verir burda cezanı!
Her yazdığın şiirde, geçer mutlak bu tabir;
Başka mevzu yok mu ki, aşkla bozdun birader?
Bir tarafta derd-i arz, bir tarafta şu kabir;
Her birisi sabırsız, gelsin bize sıra der!
Rastlamadım bir kula, kınamasın zalimi
Ekser femde terane, aşk denilen şu yalan
Kimse bunu uyduran, yok yatacak bir yeri
Muhabbettir fıtratta ve de dinde aslolan
Etsin Allah mü’mini, şu yalandan hep beri
Din vasatı emreder ve ifratı yasaklar
Yar, yar diye ağyarlara saldırma!
Ölümlüden ve acizden yar olmaz.
Olur diyen cahillere aldırma!
Öylelerden zarar gelir kar olmaz.
Gafil nefse gerçekleri deyiver!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!