Değil miydin sen türap?
İns yaptı ya seni Rab!
Madem öyle ey nefsim;
Gayrı bırak ona tap!
Yüce kıldı şanını!
Bu makamda bu hava?
Kaldırır mı şu dava?
Sanki cennet bedava(!)
Olmadı hocam olmadı!
Hak yerini bulmadı!
O, terhisken mü’mine;
Ne korkarsın ölümden?
Tabi isen Hak dine?
Ne korkarsın ölümden?
Nesi var ki korkacak?
Dert olmuştur bana inan!
Ne olacak senin halin?
Hiç olur mu böyle iman?
Aşmış boyu kem vebalin!
Çoktan geçti tövben bini;
Şayet dostun değilse, kâinatı yaratan;
Bil şu âlem dolusu, var hasım’ın ve a’dan!
Dost dediğin kimseler, cüda ise o zattan;
Emin ol ki yakacak; seni dostum şu hatan!
Hayy’dan gelen şu hayat; hızla giderken Hu’ya;
Ört gafleti üstüne, oyalan şair oyalan(!)
Her an yorgan yırtılıp, bitecekken o rüya;
Sakın kalkma uykudan(!) oyalan şair oyalan!
Öyle çok ki deliren; ekser olmuş anormal
Çıra yakıp arasan, zor bulunur bir normal
Dünya için ukba’yı, feda eden akil mi?
Bu yanlışı yapana; mümkün ise de normal!
Ömür Haktan bir hediye;
Kim söyledi; mahvet diye?
Değerliyken o nakitten;
Çarçur ettin; de ne diye?
Şuur gelmez gündeme, kahirlerin yadında;
Biri ondan dem vursa; boykotlara başlanır!
Bilinçsizlik modadır, ekser erkek kadında;
Kim adete uymazsa, apar topar dışlanır!
Ne yazık ki bu illet, mekan tutmuş vatanda!
Şükürsüz femlerde, bulunmaz hayır
Şükreden bir kula, denilmez hayır!
Mucib-i minnetken, sayısız ihsan;
Şakir’e, Hamid’e, göstermen bayır!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!