Şaştı millet rotadan
Yol öğrenir(!) atadan
Medet umar hatadan
Bu ne haldir Müslüman?
Din zanneder(!) adeti
Yasak derken bidate, onca hadis ve ayet;
Bir bu vardı yemedik, yedin onu nihayet!
Ve de hiç yutkunmadın, kolay oldu o gayet!
Hele anlat ümmete, bu ne halttır ey hoca?
Fetva verdin sen ona, yemek için topluca?
Dert babası arama!
Gamın çoksa dine gel!
Hiç demeden sen ama;
Çaren yoksa dine gel!
Onda çare tükenmez
Demedim mi ben size;
Gitmen diye denize?
Eğlenmekse gayeniz;
Yaylaya gitsenize!
Dedi bana ya ağa;
Bırakmazlar şu arzda, derin atma temeli!
Madem dünya ölümlü, uzun etme emeli!
Her gün milyonla insan, ahiret’e göçerken;
Şu sendeki ısrara; bilmem neler demeli?
Sordum seni arife; rapor çıktı lehine!
Anladım ve bildim ki; dert değil dermanmışsın!
Dünya olsa ben olmam, zerrece aleyhine!
Sen demek ki Allah’tan; hikmetli fermanmışsın!
Elbette ki sathilik, aldatır insanları!
Değil isen bir nadan?
Doğru öğren şu dini!
Ona vakıf olmadan;
Mü’min sayma kendini!
Şahsa göre Hak olmaz!
Dost bildiğim ne canlar;
Hasım çıktı ey canlar!
Derdim öyle büyük ki;
Anlamıyor insanlar.
Dostum diyen çok ama;
Dost istersen; yeter Allah!
Tek dost odur, Vallah, Billah!
Kim var ise, ondan gayri;
Küllüsüne, çek bir Yallah!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!