Bizim mahallenin tasmalı it'i.
Desteksiz kalınca kuyruk sürüyor.
Elinde tuttuğun bir parça Et'i.
Önüne atmazsan defter dürüyor.
Kimin it'i bilmem adı dumandır
Bacasından kara dumanlar tüter.
Bizim yurdun dert dolu köylerinde.
Bülbül ocağında baykuşlar öter.
Bizim yurdun mert dolu köylerinde.
Başı daima dik, alnı hep aktır.
Deli rüzgar vuranda.
Savrulan da biz olduk.
Yanan tandır korunda.
Kavrulan da biz olduk.
Hayat boyu arbede
Her kim ne yaparsa yapsın.
Sen seni bil, eli boşver.
"Dudağından bal damlasın".
Gönülden tut dili boşver.
Havası sert, insani mert.
Benim şehrim,
şehr-i sultan sivastır.
Öksüz toprakların yetim yurdu Kangal, Kangal ilçemdir.
Çetinkaya kasabam.
Yaradan kusursuz yaratmış amma.
Akıl bozuk,fikir bozuk, dil bozuk.
Kendini bulunmaz nimetten sanma.
Vücut bozuk, beden bozuk, yol bozuk.
Yalan yanlış kelam işlemiş kana.
Bin yetmiş bir, yolu açan Alpaslan.
Geldikçe bu bayrak göklerden inmez.
Hilal uğruna can veren kız kızan
Burası benim çocukluğum.
Gençliğim,
Hayallerim
Burası benim bir çok defa ölüşüm.
Bazen de gülüşüm.
Ne zaman gelsem bu topraklara, içime bir hüzün çöker.
Gönül tarlama biraz neşe, bolca dert eker.
Rüzgara kapılmış bir alev gibi düşüncelerim,
Ha söndü ha sönecek.
Özlem ile yurduma bakarken gözlerim.
O alev ya sönecek, ya beni de yakacak.
Ben anlamam ki çalmadan, çırpmadan.
Köyden gelmiş cahilin biriyim ben Hesaplayam, toplamadan çarpmadan.
Dağdan inmiş akılsız deliyim ben.
Köyden gelmiş cahilin biriyim ben.
Namusunla çalış, kazan dediler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!