Tahrana
Hızlıca koydum, hemen tüpe.
Yattım, yatağa, sere serpe.
Yaşım da, henüz daha körpe.
Vebal verme, bana tahrana.
Tirşik dediğin de, zehirli bir ot.
Yanına bile varmaz, aç ölen at.
Hele dilinle, çiğsini biraz tat.
Kuduz it gibi, nasıl dalar tirşik.
Domuzlar da, sana eyler akını.
Vahap Kocaman
Kadirli’nin, Avluk köyüdür yurdun.
Evini, barkını, oraya kurdun.
Emmi, dayı, kardeş yıkılmaz Ordun.
Ağaç, dallarıyla gür olur Vahap.
Dalgalanır, hilal’li sırma’m.
Çakal olup, çakal’ı sarmam.
Bu vatan, kimin diye sormam.
Bu vatan, şehitlerimindir.
Bostan’larında, bağlarında.
Bütün Çukurova’ya, yayla gerek.
Burada güzel’leri, nasıl sarak,
Çıkakta yayla’ya, murada erek,
Güzel’i yayla’da, görelim gayrı.
Bahar geldi, yüksek, yayla’ya göçek.
Kimi et’ten bıkar, kimi ot’tan.
Kimi at’tan bıkar, kimi it’ten.
Kimi süt’ten bıkar, kimi bit’ten.
Bir şekilde, yaşar insanoğlu.
Kimi kent’ten bıkar, kimi dağ’dan.
Dostum diye, güvendiklerim,
Yoldaş diye, övündüklerim,
Candaş diye, dövündüklerim,
Vurdular, vurdular, vurdular,
Hem el’ime, hem de cebime.
Ne sesin, tadı var.
Ne de, nefes’in.
Ne esen yel’in, tadı var.
Ne de, koku’nun.
Sen kokmayınca.
Sevda Gülü
Sevda gülü açtı, çorak gönlümde.
Hayali de, dolanıyor gözümde.
İlk kez, bir sevdaya düştüm, ömrümde.
Bir zalim, yaktı gitti, beni böyle.
Sevgi Yolları
Gönül takılmış, yâr peşine koşar.
Ümitle, dağları, taşları aşar.
Bir hevesle alır, nefretle boşar.
Sevgi yolarında, şaşanlar olmuş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!