Baba Hoca
Yıl, bin dokuz yüz doksan beşin dalı.
Ay dört temmuz, günlerden ise Salı.
Ne olacak, baba hocanın halı.
Tez yetiştir, doktora Mehmet hoca.
Tarihe Dön
Daha küçükken, tahta çıktı.
On dördünde, bak neler yaptı.
Bayrağını, eline kaptı.
İstanbul kalesine dikti.
Gururumuz, sevgimizi kusturdu.
Nice güzel’ler, gönlünü susturdu.
Ata, töre böyle diye, tutturdu.
Bırak, biz de sevelim bari, töre.
Tuttu el’imizden, verdi baba’mız.
Yağmur yağdı, eridi kar.
Dağlara geldi, şimdi bahar.
Çiçekler, burcu, burcu kokar.
Senin kokuşun, başka yârim.
Ahla, vahla, geçer günlerim.
Gurbet ellere, mektup salınırdı.
Posta haneler, varıp yoklanırdı.
Sevdiğinin, saç tel’i koklanırdı.
Kâğıda, kaleme, gerek kalmadı.
Cep telefon’ları, dağ’lara gitti.
Dua için, elimi açtım sana.
Ne olur, hayallerimi ver bana.
Bol servet, güzel makam, bir de suna.
Benim dualarımı, duy Yarabbi.
Yemin ediyorum, bak huzurunda
Bastılar para’ları, Leyla sana.
Seni yoklayım, müsade et bana.
Varsa bakayım, popo'da ki dona.
Para’ların nerede, söyle Leyla.
Sütyen'ini almış, dul Memiş.
Doğar iken, rüşvete alışmışız.
Hediye olsun diye, çalışmışız.
İşlenen günahları, bölüşmüşüz.
Bizi doğuranlara, helal olsun.
Yazılmak için, varırsak nüfusa.
Pırlanta gibi, giyinip gelirler.
Kıymet’i kadiri, iyi bilirler.
Haklarında, hayırlıyı dilerler.
Güzel Kadirli’nin güzel kız’ları.
Görünce yüz’ünü, huri sanırız.
Beslenip de, çekilmişse çileye.
Sülale’si, alışmışsa hile’ye,
Dadanmışsa, el’indeki file’ye,
Yularını bırak, salıver gitsin.
Asalağın, varıp tutma örk’ünü.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!