CENNETİN GÜLLERİ (2011)
Onlar; Cennet’in gül’leri.
Ağlamayın, anneleri.
Bülbül’ün, öten dil’leri
Ağlamayın, anneleri.
Değil Mi
Güzeli görenler, süzerek bakar.
Cilveyle gülüşü, bizleri yakar.
Kıvırıp gidişi, alemi yıkar.
Beni de yakan, o şeytan değil mi?
Buralarda, sevilmiyor nidelim.
Aşk’ımızı, nasıl ilan edelim.
Özgürlük, deniz’in dibinde derim.
Gel de, deniz’e gidelim, sevgilim.
Oralarda, tertemiz dünya vardır.
Dost
Dost olur, sokulur sana.
Sohbet edersin, kana kana.
Yarım sohbet, kalır yarına.
Bahane edip, gelir gene.
Baban ölünce, sende çekip gittin.
Dul kalan ananı, perişan ettin.
Söyle bana, gurbet ellerde nettin.
Beni, hiç düşünmedin mi, sen oğlum.
Ocağım yanmaz, bacam tütmez oldu.
Düşman Dölüne
Hadi vur, düşman dölüne.
Vatan dönmesin, kan gölüne.
Allı bayrağı, al eline.
Vatanım bölünmez, biline.
Düşün
Biz, ne güzel birer insandık.
Kız kadın, oğlansa erkekti.
Kime niçin, nasılda kandık.
Hepimiz, birer keklik olduk.
Ateş’imi, aşk’ından aldım.
Sevginle, karşına yığıldım.
Bir sevenim yok, yalnız kaldım.
Beni seviyorsan, gel gayri.
Yol’um uzak, sana gidemem.
Gelin
Şöyle dur gelin, göreyim boyunu.
Söyler misin? bana, asıl soyunu.
Kimle oynadın, güveylik oyunu.
Ak duvakla gitsen, olmaz mı gelin.
El Kiri
Parçanı, alamadım dünya.
Perişan halimi, gördünya.
Parayla, gözümü ördünya.
Beni de kandırıyon, dünya.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!