87.bazen Düşünüyorumda Şiiri - Yılmaz Ti ...

Bazen Düşünüyorum da
Bazen düşünüyorum da biliyor/musunuz sormayacak/mısınız ne diye?
'' Şairler yalnız insanlardan mı oluşur?'' acaba diye.
Yani böyle bir kategori yapmak mümkün müdür?
Laf olsun torba dolsun
Anlamında ben de bir şeyler yazabilirim/mi/ki
Birkaç uyak Birkaç kafiye,
Değil/ mi /ki?
Sonuçta şiir dedikleri...
Dört mısrayı alt alta getirdin mi oldu bitti
Diye düşünenleri saymazsak tabii.

Hassas kardeşleri kırmamak adına
Yaptığımız bu açıklamayı da bırakalım tadında
Bu duygu dolu insanlar hep yalnız’ mıdır aslında?
Yoksa yalnızlığı mı seçerler bile ola farkında.

Mükemmelliğe aşık yaralı ruhlarını şeytana teslim mi ederler.
Hiç bir şey tatmin edemez çünkü onları desek ...
Kutsal bir sevgili… Kanatsız bir melek…
Saf ışıktan bir yaratık... hatasız, günahsız,
Kirden, pislikten uzak değdi değecek
Yalnızlığa mahkumiyetimizi
Kendi kalemimizi
Kıran acımasız bir yargıç gibi kendimiz onaylamıyor muyuz aslında?
Tabi ki melankoli, adrenalin gibi sararken ruhumuzu akıl almaz bir haz alıyoruz.
Kırık dökük halimiz ...ve tabi ki bu duyguyu karşı tarafa geçirmemiz.
Merhamet pudrasına bulaşmış bir söze bir yoruma bir bakışa ne kadar da muhtacız...
Kibir denilen dağın zirvesin de
Mütevaziliğin maskesi yüzümüzde
Rahmet yağmurunun birkaç damlasını tutabilir/miyiz diye bir akbaba gibi bekleriz.
Peki sonuç...
Niye? Olabilirlik ihtimalinin mutluluğu getirdiğini göremiyoruz?
Niye ? Bu marka moda takıntısı olanlar gibi devamlı tüketiyoruz ve tükeniyoruz?
Niye paçası yırtılan bir pantolonu çöpe atar gibi, duyguları yırtık bize yaklaşmaya çalışan birini acımadan zihnimizin çöplüğüne atıveriyoruz .
Gerçekten ne istiyoruz ?
Gururlu bir yalnızlık mı ?
Yoksa yolu sevmekten, vermekten ,yetinmekten geçen mutluluğu mu?
Yorumu size bırakıyorum.
Bir düşünün isterseniz, gerçekten ne istiyorsunuz?

Yılmaz Tizgöl
12 /03/ 2024/ Nijninovgrad