109.gıcıkım Şiiri - Yılmaz Tizgöl

GICIKIM
Yaşım altmış kardeş ne toyum nede çocuk
Sırtımda eskidi eskimez denen gocuk
Vaktidir mizanı hedef alan yolculuk
Haksızsam edepten, susarım,
Vallahi çıkmaz gıkım
Yılan dokunmasada bana,
Yılanlara gıcık’ım

Efkarı umumi dostum idi şevvalden
Fikri güreş olan yola çıkar evvellden
Korkmam vallahi hiç cahil ise cevvalden
İlim ile bir sohbet varsa,
Boynu eğik natık’ım
Köprüden geçsem demem, dayı
Ayılara gıcık’ım

Sabrın sonu selamet diye öğrettiler
En ufak pürüzde geri vites ettiler
Parayla mı aldık bir türlü bitmediler
Belki de tövbe karım,
Belki münafık bir fasık’ım
Allahtan önce yargılayan
Hakimlere gıcık’ım

Bak hacı anladım anlatmak size zormuş
Görmeze zemheri ateşten beter kormuş
Bu işler yüreğimi harbiden de yormuş
Körler sağırlar memnun belki,
Ben bu işe kılçık’ım
Hatır için bile söylense
Eyvallaha gıcık’ım

Korkmayın aynalardan bakın yüzünüze
Sahtekarlık soslanmış tatlı sözünüze
Hak nasıl batıyor riyakar gözünüze
Belki ben gözünüzde salak,
İnançsız bir kaçık’ım
Kendisi muhtaç iken ahlak
Satanlara gıcık’ım

İmanım var diyor ama izanı eksik
Adil imiş ikrarında mizanı eksik
Fetih eylemiş dünyayı Fizan’ı eksik
Belki heykel gibiyim arza,
Çakılmış bir kazık’ım
İmamdan önce farzı kılıp,
kaçanlara gıcık’ım

Alın abicim alın dünya sizin mülk sizin
Yetmez der iseniz kabre giden künk sizin
Kaçış yok musalla pamuk ile kürk sizin
Anladım ki nazarınızda
Cehenneme katık’ım
Bir helallik için peşime
Düşenlere gıcık’ım

Yılmaz Tizgöl
28.06 .2026/Nijni Novgrad