Tarih kokan İzmir'im bak, nasıl çırpınır,
Ruhundaki asiliği,saklayamaz ki!
Hasret solur, sevda solur ve de yıpranır,
Bir yetkili görmüyor mu, anlatamaz ki!
Gelin görün İzmir'imi,bir sahip çıkın,
Mevsimlerin en güzeli,orda yaşanır,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Begenerek okudum
Evet...Tam bir ilkokul öğrencisinin yazabileceği düzeyde yarışma şiiri gibi...Sanki biraz zorlama var gibi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta