Zorun Çiçekleri Şiiri - Cüneyt Güzeliş

Yağmuru yoktur;
Gece inen çiğ, bir damla.

Toprağı yoktur;
Kökleri bulur, kayaların arasında.

Kuru böcekler arkadaşı;
Yakıcı güneşin altında;
Yokuşun kenarında, taşların bağrında.

Uzaktan yayar kokusunu taçlarının;
Tabular sarmalında.

Benzemez ana kuzusu, sulak yeşil yapraklılara.

Çıkarsa eğer, kuru ekmek arası kör sıralardan;
Öğretmeninin kara tahtasına;
Sevecen okşamasına;
Gör işte o zaman;
Açar rengarenk çiçeğini, tüm yaz;
Asırlar boyunca.