Zordaki Hayat Şiiri - Hayati Kork

Zorda ki hayat
Yirmisinde olman lazım, dedim de
“Geçmişi taşıma, dur.” dedi bana.
Ne zorluklar, ne çileler var bende;
“Dinle, anlatayım, sor.” dedi bana.

“Ömür geçti.” demek kolaydır dile;
Hep zorluklar bohçaladım elimle.
Benim hikâyenin hayali bile
Ağırdır, istersen kur.” dedi bana.

Hâli hicranı mı? Bak yüzüme, gör;
Neler çektiğimi çentiklere sor.
“Diyeyim, acıklı desenleri ör;
Günsüz ne öyküler var.” dedi bana.

O gençlik yıllarım geçmedi teze;
Hep çıkmaz sokakta, hep bilinmeze.
Sırtıma tepindi, can eze eze:
“İşte hayat böyle zor.” dedi bana.

Bedenim ter ile, gözüm yaş ile;
Ellerimi törpüledim iş ile.
Ömrüm geldi geçti kara kış ile:
“Çileler ayrılmaz yar.” dedi bana.

Hâli hicranıma şaşarsın işte;
Zamanım geçmedi bir gün beleşte.
“Olsun hep aşikâr, içimi deşte;
Kalmasın gönlüme sır.” dedi bana.

Benim günüm başka, başka rüyamda;
Ah diye yıllarım yoktur duamda.
Gözüm yoktur geçmiş gitmiş zamanda:
“Yüreğimi yakan kor.” dedi bana.

Yaş altmışı kovalayıp dururken,
“Bak, dermiyim zaman geçti çok erken?”
Çıkışımda gülmedim ki inerken;
“Ağlarsam hayıra yor.” dedi bana.

“Emek kutsal.” dedim, bak doğrulatıp;
Haksız, adaletsiz düzenler batıp,
Yanık tebessümle yerinden kalkıp:
“O hâlde ezeni sur!” dedi bana.
“Hakça bir düzeni kur!” dedi bana.
Hayati Kork – Gecenin bi vaktinde, 04.04.2026