Zorbela
Dönüp durıyorken kasnağı çarkın çemberin
Dondu kaldı çekildiği fofoğraflardan beter odalar ve insanlar
Zamanı kimse kendinden bilmedi nasıl neyi kimi iplere bağlanmış
Uçurtmalar gibi yükselip alçalan doludizgin keşfe koyulmuşken
Asıldıkça üzülüp uzaklaşıp incelen gökyüzüne ha bire
taşıyamadığı yüklenmelere dayanamayıp
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta