Zor Gelir. Şiiri - Selim Tangerli

Yanlızlığı seçen ayrıdır yalnızlığa mahkum olandan...
Seçenin mesafesi aşılmaz, bir nefes kadar yakında olsan..
Mahkum olana mükafattır bir kuru selam !
Yalnızlğı bilirde insan,yalnız kalması zor gelir...

Sıla denilen gurbetin gardaşı.
Hem uzaksındır hemide kalbinin yanı başı.
Karaysa bir sevda , unutturur ana ,bacı, gardaşı..
Ayrılmayı bilirde insan,ayrılması zor gelir.

Vazgeçme törenden! Kanun değişir, o fanidir !
Ayrılma ikrarından! Bereketi veren ganidir.
Kul hakkı dört kitabın özü ,her daim bakidir.
Günaha girerde insan,ödemesi zor gelir !

Çekil ak olana kara diyenin yanından !
Bir anlamı anlamsız yapmaya uğraşandan.
Göğe kaldır ellerini ayakların ıslansada çamurundan...
Doğruyu söylerde insan,inanması zor gelir.

Ekmeğin bölüp,soğanın kırıp yiyesin.
Her evvelin sonu vardır bilesin.
Dostundan yardımı esirgemeyesin.
Bir gün düşerde insan ,doğrulması zor gelir..

Hayata hevesli olana dünya malı bitmez.
Fırsattı,şanstı rastlantıydı bir değişik dengedir bilinmez.
İşte eyle sınanırsın ! Heran,her dakika o küçük aklın ermez !
Yaşamayı severde insan,ölmesi zor gelir.

Al ,ap,ak,kara...
Mutluluk ne mal ne mülk ne para !
Adalet kalmışsa insafa !!!
Fısıldarda insan,haykırması zor gelir !!!

Ne zamanki ışığın sesi duyulur...
Zaman zincirlere vurulur...
Aşk gözde çilesiz okunur..
Sevdaya düşerde insan, unutması zor gelir.

Selim der ki dağlar ardı,
Dünya güzeli yarim kaldı
Dosttan yakın anamdan ısıcaktı..
Koşmak isterde insan,zincirleri kısa gelir.