Sen Benim En Büyük Ziyanımdın
Sana harcadığım her saniye, ömrümden çalınmış bir ömürdür şimdi,
Hangi vicdanla uyursun, hangi yalanın gölgesinde saklanırsın?
Ben seni bir kutsal gibi başıma tac ederken,
Sen kendi karanlığında, benim aydınlığımı kararttın.
Sitemim sana değil, seni adam sanan o kör gözlerime;
Sen artık sadece mazide kalmış bir enkazsın sevdiğim!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta