Ziya'ya Nazire Şiiri - Mecit Aktürk

SORMAYIN SÖYLEYEMEM!

Gurbetin garipliği yansısa da yüzüme
"Kader" deyip çekerim, "dönerim" rüyasıyla.
Kabrin gölgesi düştü, güneş görmez güzüme
Tam düşerken doğruldum; bir dostun ziyâsıyla.

Bir Ziya ki, ısıtır, sıladan selâmıyla
Vefa nedir bilmeyen, O'nu görünce tanır.
"Dertliysen burdayım" der; duruşu, kelamıyla
Yokluğu mutlu eden, varlığından utanır!

Kimi vardır, "dostum" der; yalancı, riyâkârdır
Rast geldiğin her yerde, hep başından savarsın.
Lâkin bir dost tanıdım, O'ndan bir tane vardır
Sormayın söyleyemem; Ziya'm iyi ki varsın! ..

Mecit AKTÜRK

DOST KALEM'den inciler;

mecit aktürk'e

Bugün doğum günü olduğunu öğrendiğim değerli dosta

Kısık mum ışığında, "is" geceye karışır;
Yaşam hazin bir masal, mutluluk boğum boğum.
Bir yerlerde inleyen his heceye karışır;
Yankılanır, uzaktan duyulur kutlu doğum.

Hadi; ölümü bildik, doğmanın amacı ne?
Madem sonrası ölüm, çekilen boş acı ne?
Gidilecek mekânın, düzü ne yamacı ne?
Anlatsana bizlere? Sen ey Erkutlu doğum!

Sen ey nazlı Hilâlim, şen bir ışık yak Türk'e;
Bu cihan ve ertesi, şahit olacak Türk'e
Yaban elde ara bul; selâm verip Aktürk'e
De ki: sensin yüreğim; sensin! Serkutlu doğum.

Mehmet Ziya Dinç
(şiirlerin ziyası)
10 aralık 2012
19:25
trabzon