Ziya Kara Şiirleri - Şair Ziya Kara

Birlikteliğimiz
Bir tesadüf değil,
Buna; olsa olsa,
Bir tenasübü münasip denilebilir.
Bunu da, takdir veya tahkir ederek
Bu mahareti de siz gösterin ki,

Kırgınlığım; kızgınlığım; sana değil, size de değil, kendime
Hiçbir zaman fitne fesat çıkaran olmadım; olmayacağım da
Yere göğe sığdıramadığım sizler benim canlarımsınız
Bir gün; bir yıl değil; bir ömür, siz sevdiklerimin her şey gönüllerinizce olsun...

Sizler benim herşeyimdiniz
Hiç beklemediğim bir anda
Selamı sabahı kestiniz
Yüzüstü bıraktınız beni

Acıları içime gömdüm

Önce kendimi, sonra da sizi affetmiyor,
ölünceye kadar da affetmeyeceğim...
Siz de kendi kendinize, bir başınıza kaldığınızda;
başınızı ellerinizin arasına alarak düşünün.
Ve siz siz olun, kimselere ders vermeye kalkmayın,
yaşananlardan kendiniz bir ders alın!

Bütün değerleri altüst eden bir kimse
En değersiz kendisinin olduğunu anlayabilse
Acınacak halde olduğunu görmezden gelip
Ağlanacak haline gülebilir mi, siz söyleyin!

Yüreğin hissettiğini beyin düşünüyor;
akıl kararlılıkla onaylıyorsa,
ruh bedeni sarar sarmalar, korur kollar,
sabaha kadar gözüne uyku girmediği gecelerde bile
sen; sen olur, yaşanılası yeni bir güne uyanırsın,
hayat son ana kadar sürüp gider...

Azrailim de olsan gel,
Gel ne olur!
Kollarıma atıl,
Kendini bana bırak,
Beni benden al...
Bil ki; ben sana hala

Bir gün korktuğum başıma gelir de
Beni sensiz bırakmaya kalkarsan
Dünya başıma yıkılmadan önce
Vur öldür beni, kılım kıpırdamaz
Canım senin uğruna feda olsun
Bana sensizliği yaşatma yeter

Konuşabildiğin;
konuşup anlaşabildiğin biri varsa hayatında,
kıymetini bilmelisin
Hayat uzun ömür kısa,
sonumuz ne olurdu ölüm olmasa!?

Sen geldin,
Bahar geldi.
Sen gittin,
Bahar bitti.
Saatler değil,
Hayat;