Geçtiğin şu yollardan kimler gelir geçerde
Başladığın zamanı o gününü unutma
Kazamışsa bir değer yer etmişse içerde
Sofrasında yemişsen öğününü unutma
Hısıma akrabaya fırsat buldukça git gel
Ağzımdaki dumanı sigara sanıyorlar
yürekteki yangından demek ki habersizler
Bu denilen yalana nasılda kanıyorlar
Oysaki her yangını elbet bir duman gizler
Bazen dıştan görünür bazen içimde yanar
Geçti günler geceler değişti çoktan mevsim
Oysa ki ben zamanı senle iken duymuştum
Kalbime şarkıları fısıldıyorken resmin
Küllenmişti ocağım sanki gene tutuştum
Geçmiyor hiçbir anım aklıma gelmediğin
Hataymış dekki aşk kabahatimmiş sevmek
Üzme sakın kendini bırak mazide kalsın
Ayrılığı içime işlerim ilmek ilmek
Üzme sakın kendini bırak mazide kalsın
Yerim yok hayatında acı ama öğrendim
Ayrılığa koşarken süratle sabah akşam
Günler ne kadar kısa bilsen nasıl zor oldu
Düşündükçe takvimi duruyor sanki yaşam
İlerleyen her saat yüreğime kor oldu
Yola her çıktığımda düşünsem bile seni
Gözüm sana bakmaya cürret etmez ezelden
Ciğerimi parçalar kaş altından bir bakış
Hangi tarihler yazmış geçmiş hangi güzelden
Rüzgara saçlarını o cilveli bırakış
Yüzün hatra gelince aydınlanır geceler
Kökleriyle toprağı tutupta yoğuruyor
Dalları rüzgarlarla gülücükler saçarken
Dimdik durup ayakta yılları soğuruyor
Her güzde yaprak döküp her baharda açarken
Geldikçe kaçarsın amacın nedir
Aşığı ağlatmak adet mi sizde
Korktuğunsa eğer bize ne denir
Tutarsın elimden kaçarız bizde
Yeterki adım at her şey düzelir
Seni sevmiştim ama senle olamayız ki
Yetti artık canıma bıçak tene dayandı
Ertelesek ne olur böyle kalamayız ki
Bir hayaldi herşey gördü yürek uyandı
Geçti iyi kötü günler kandırdım hep kendimi
Denedim her türlü elden geleni
Yinede kalbinde bulunamadım
Dinledim her türlü akıl vereni
Kalbini bir türlü kazanamadım
Nelerle uğraştım neler denedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!