Zındık Şiiri - İsmet Murat

ZINDIK
Gösterip gaşgasını,
Yolda yürüyor zındık,
Kendinden başkasını,
Hakir görüyor zındık.

Bakma kara kaşına,
Gelmiş yetmiş yaşına,
Mazlumların başına,
Çorap örüyor zındık.

Giyip atlas bezini,
Hazırlayıp tezini,
İblislerin izini,
Zevkle sürüyor zındık.

Viran edip yerini,
Ezip gönül erini,
Dürüstün defterini,
Şerle dürüyor zındık.

Eniklerini alıp,
Kapı baçayı çalıp,
İt gibi ine dalıp,
Kurda ürüyor zındık.

Aklı kıt, boyu kısa,
Kendini kasa kasa,
Gördüğü her nakıs'a
Selam veriyor zındık.

Uyup yalan beyana,
Şerri mübah sayana,
Söz veripte cayana,
Göğüs geriyor zındık.

Müçtehit'im azana,
Kara fernan yazana,
Meyhanede sızana,
Yatak seriyor zındık.

İsmet Murat "Müstehit"
Halk Şairi

Sözlük:
Gaşka: Hayvanların (özellikle atların)
alınlarında bulunan beyaz leke veya
nişan
Nakıs: Eksik, tam olmayan, noksan, kusurlu
veya bitmemiş