Zeynep Şekerci Şiirleri - Şair Zeynep Şe ...

Sen benim eşsiz bebeğim. Neden gittin ki; bu kadar erken. Herşeyin aceleydi. Belkide biliyordun bu kadar erken Allahın rahmetine ulaşacağını. O yüzden acele ettin dolu dolu yaşamak için. Abla sen gelmeden evlenmem demiştin. Benim yüzümde geciktirmeyin düğününüzü evlenin dedim.Ve dügün gecesi aradığımda kuafördeydiniz. Yüreğimle yanınıydazdım. Benim yerimede oynayın dediğimde; tamam abla dediniz. Sonrada duyduğuma göre (daha düğününüze bakmak kısmet olmadı) piste hiç inmemişsiniz. Herkes hayret etmis. Gelinle damatın bu kadar çok oynamasına. Pastayıda kendi elleinle yapmışsın.
Tavana kadar ulaşıyormuş. Ellerine kurban. Hatta anlatıyordun bir parça bile kalmadı denememiz için diye. Pasta çok güzel olmuş. Evlendin canım. Ayrı bir evin oldu. Bende tatile gelirim senin mutluluğuna şahit olurum diye sabırsızlanıyordum ki.;

Bir telefon gelmişti. Kaza geçirmişsiniz. Ve sen ağır yaralıymışsın diyorlardi.O zaman anladim ki sana bir şeyler oldu. Ikinci telefon gelmişti çabuk gel ağır belki kurtulur belki kurtulmaz diyorlardi. Yemin ettirmiştim. Kurtulamadığını söylüyorlardı. İşte o an ben kendi eksenimde dönüyordum. Deli gibi. Gözlerim telefonun tuşlarını görmüyordu. Oğlum duydugunda anne sanki kalbime bir bıçak saplandı diyerek donup kalmıçtı. Kızım ise; hayır olamaz! O bizim en çok sevdiğimiz dayımızdı diyerek hem ağlıyor hemde bana destek olmağa çalışıyordu.İkinci gün gelebildik seni gömmüşlerdi. O güzel yüzüne dokunamadım bile. Ama annem anlatıyor:
Çok güzel görünüyormuşsun. Yüzünde sanki bir gülümseme varmış. Aklımda geçmedi degil, toprağı eşip o güzelim bebeğimsi yüzüne bir dokunmak.... Kahretsin kurallari aşamadım. Sonra bir gün rüyada gördüm seni bir odadaydın
Seni birlikte kaza geçirdiğiniz kardeşimiz getirmiş bir ekmek tahtasının üstünde yıkayacakmış.

erzähl doch!
kann man sie anfassen?
oder sie sehen?
alles liegt in der Luft
die Luft ist schwer
Augen erzählen tausend Worte

Bütün şu katı kuralları yıkmak istiyorum

Sınırları kaldırmak; gelin tüm insanlar

Birlik olalım ekelim sevgi tohumlarını dünyaya

hani bir ömür uğruna harcarsın ya
sevgi diye;
dersin ya artık benden bir parçadır
sevgi diye kandırdığın kendin
bir de harcanmış yıllar vardır
elinde kocaman bir hiç kalmıştır

Nedir sence?
İyi bir anne?
İyi bir eş?
Hayır! ! !
İlk önce insan olmak;
Nedir ki insanlık?

Karanlıkta ışığım oluverseydin
Dünyama aydınlık doluverseydın
Yarınlara umudum oluverseydin
Seni bir ömür sevmezmiydim ben

ne zaman seni düşünsem

yangın yerine dönüşen yüreğim

iflasın eşiğinde

Dalip nereye gidiyorsun?
Neden gülme diyorsun bana?
Mutluluk icin yasamiyormuyuz?
Ah! Bir bilebilsem?
Bilebilsem ki;
Benden baskasini sevmedigini

Sie zeigte mir einige Bilder. "Wer hat die gemalt? " fragte ich. "Ihre Enkelin" antwortete sie. "meine Enkelin? Wer ist das? " "Sevgi". Ihre Hilfe: die Tochter hat gemalt. Sie zeigte mir einen Stapel. Gestern haben sie ihn gebracht. Ihr Gesicht war sehr glücklich. Sie liebt Kinder. Sie mag die Bilder. Sevgi hatte tatsächlich wunderschön gemalt. Fantasievoll. Am besten gefiel ihr das Bild mit der Katze und der Maus. Die Maus hatte die Katze am Bauch gebissen.
Der aus dem Bauch blutenden Katze hatte knirschende Zähne, die Maus die von der Katze keine Angst hat, läuft mit einem lächelnden Gesicht, weg von der Katze. Sie sagt: Sevgi hat die Gesichter sehr schön und freundlich gemalt. Auf einem anderen Bild waren Zitronen, auf einem weiteren Bild eine ganz große Maus mit der Aufschrift "für liebe Oma" darauf. Sie schaut jeden Tag den Bildern freut sich darauf. Für jedes Bild entwickelt sie eine Geschichte. Sie ist ein Glücklicher Mensch. Fühlt sich wohl. Man freut sich auch auf jede Begegnung.

31.10 2012 Bad Hersfeld
Zeynep Sekerci

Kustatlim büyüdü ve annesine anne beni Türkiyeye gönder. Tamam oglum dedi annesi

gelecek sene gideriz. Ertesi sene oluncada gidilecek gibi degildi. Yaz aylarinda yukariya

tirmanan bilet paralari ailece tatile gitmelerini engelliyordu. Kus tatlim tutturdu siz bana