Zerzevatler Yığını Şiiri - Ayşe Uçar

kuru bir kalabalığın
ruhunu emdiğini
sanal alemde gezmeninse
bir rüya kadar aldatıcı olduğunu
ne zaman anlayacaksın

bunların hepsi çağın getirdiği zerzevatlar yığını
ışığının söndüğünü enerjinin sömürüldüğünü
yaşama sevincini kaybettiğinde
anlarsın

sana boşuna mı ego pombaladılar
ve o estetiklerle kullandığın fitrelerle mi
güzelleştin yapay kaslarla güçlü mü oldun
erişilmez mi oldun

aslında doğallığın
yaratıcının sana sunduğu altın bir taçtı
naptın sen naptın
aldın yerlere attın

yapay cennetlerde erittin zihin çekirdeğini
artık sıradan herkes gibisin
aynı burun aynı dudak aynı kaş
fiziksel doğal zenginliğini koydun eleğe
eledin
naptın sen naptın
senden geriye ne kaldı

ya ruhuna kalbine ne demeli
egonun altında incir çekirdeği kadar kaldı
hani doğayı toprağı seven nasırlı
toprak kokan ellerin nerede
arama boşuna
bulamazsın
bir kedinin bir karıncanın bir solucanın
değerini ne zaman bildin

ya aşk ya sevgi ya sadakat ya merhamet
ya vicdan ya paylaşmak vardı eskiden
nerede şimdi

nerde kaldı dağların serinliği
nerde kaldı kayaların özünden akan doğal saf sular
yalancı cennetinde hiç de mutlu değilsin
hep fazlasını isteyen sömürü oyuncağı oldun
aç gözlülüğünün sınırı yok
tutsaksın
hem de kelepçesiz gönüllü

yaratıcılığın nerde
başarın nerede emeğin nerde
hiç biri yok bunların kendini kandırma şişirme kendini
ben neymişim pozlarını geç
bu koca bir safsata
aynaya bile bakamıyorsun
baksan da sen değilsin ki

gerçekler korkuturken ruhunu
kalbin kalbine baktın mı ne kadar yaralısın
ve ne kadar sefil
.......
insan en çok kendini mi kandırır Tanrım
biz ne zaman insan olmaktan saptık

yapay zekaya ahkam kesenler ondan korkanlar
bizim yapay zekadan neyimiz eksik neyimiz fazla
bir düşünün bakalım

şükrümüz
vicdanımız ruhumuz insanlığımız sadakatımız vefamız
saygınlığımız insani erdemlerimiz nerde
nerede
yokluğun içinde varlığımızı yitirdik de
gelin bunu kör gözlerimize bir anlatın
anlatın bakalım da
farkına varacak benliğimiz idrakımız nerde

kim duyacak ego embesili ruhumuzun çığlığını
yekten takılan ruhlarımız mı ya da sağır kulaklarımız mı?

1505202622:10