Her zerremde uçsuz bucaksız yaşarken seni,
Zerre tahammülün kalmamış bana meğer,
Ölsem unutur muyum bilmem,
İlmek ilmek işlediğin bu ızdırabı.
Gönlümün giryesini dindiremem artık,
Mürekkep olup akıyor sanki kalemimden.
Sana yazmayacağım diye başlayıpta,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta